Mija 74 rocznica powstania Armii Krajowej

Orzeł AK14 lutego to data niezwykle ważna dla polskiej państwowości. Tego dnia w 1942 roku powstała podlegająca rządowi RP na uchodźctwie Armia Krajowa. Powstała ona z przemianowania Związku Walki Zbrojnej (powstałego w listopadzie 1939 roku). Ostatecznie uznany został tym samym wojskowy charakter siły zbrojnej podziemia. W skład AK weszło około 200 organizacji, co uczyniło ją największą podziemną armią w okupowanej Europie. Początkowo podzielono kraj na trzy obszary AK: zachodni, lwowski i białostocki. Obszary zostały z kolej podzielone na okręgi (dawne województwa), a okręgi na obwody (dawne powiaty), obwody zaś na placówki (dawne gminy) Komendantem głównym został gen. Stefan Rowecki „Grot”. Armia podlegała Naczelnemu Wodzowi i rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Do AK zostały wcielone następujące organizacje: Obóz Polski Walczącej, Tajna Armia Polski, Polska Organizacja Zbrojna, Związek Czynu Zbrojnego, Tajna Organizacja Wojskowa oraz Socjalistyczna Organizacja Bojowa. Chłopska Straż została przemianowana w 1942 roku na Bataliony Chłopskie, które zachowały autonomię. Natomiast co do organizacji wojskowej Stronnictwa Narodowego, to około połowy jej członków wstąpiło do AK. Reszta połączyła się z narodowo-radykalną Grupą Szańca i Związkiem Jaszczurczym, wskutek czego powstały Narodowe Siły Zbrojne. Cel jaki przyświecał Armii Krajowej był od początku jeden: walka o odzyskanie niepodległości i przygotowanie armii podziemnej na czas powstania. Pod koniec 1942 roku AK liczyła około 200 tys. żołnierzy.